facebook link

Bohumil Hrabal

Urodził się 28 marca 1914 r. w Brnie. Bohumil był nieślubnym dzieckiem Marii Kilianowej, aktorki w miejscowych teatrzykach. Chłopca usynowił mąż matki, František Hrabal, zarządca browaru. Dzieciństwo Bohumil spędził w Nymburku, który potem opisywał jako swoje szczęśliwe miejsce. Jedną z jego pierwszych lektur, która miała ogromny wpływ na charakter i styl jego późniejszej twórczości, była „Gargantua i Pantagruel” Rabelais’ego – podarunek od ukochanego stryja Pepina.

Po zakończeniu szkoły w 1935 r. Hrabal dostał się na prawo na Uniwersytecie Karola w Pradze. Nie przykładał się jednak do nauki, uczęszczał częściej na wykłady z historii sztuki. W tym czasie zafascynował się filozofią Schopenhauera i czytał wszystkie jego dzieła. W 1937 r. Bohumil Hrabal opublikował swój pierwszy wiersz. Po wybuchu II wojny światowej i zamknięciu czeskich uniwersytetów Hrabal imał się przypadkowych zajęć. Pracował m.in. na kolei. Udało mu się zakończyć studia i obronić dyplom w 1946 r., jednak nigdy nie podjął pracy w zawodzie prawnika. Był agentem ubezpieczeniowym, komiwojażerem, robotnikiem, pakowaczem makulatury, pomocnikiem dekoratora i statystą w teatrze. W 1950 r. Bohumil Hrabal przeprowadził się do dzielnicy Pragi, Libeń, gdzie odwiedzali go jego przyjaciele artyści, Vladimir Boudnik i Egon Bondy. Spotkania te opisał później w utworze „Czuły barbarzyńca”. W 1955 r. Hrabal poznał swoją przyszłą żonę, Pipsi. Właściwy debiut pisarza odbył się wreszcie w 1963 r., kiedy światło dzienne ujrzała jego „Perełka na dnie”. Trzy lata później napisał genialne „Pociągi pod specjalnym nadzorem”. Po 1968 r. Bohumil Hrabal był zmuszony do pisania do szuflady lub wydawania utworów w drugim obiegu.

Po śmierci matki w 1970 r. powstały „Postrzyżyny”, powieść poświęcona szczęśliwemu dzieciństwu w nymburskim browarze.

Potem wydał „Czułego barbarzyńcę”, „Zbyt głośną samotność”, „Święto przebiśniegu”, „Taką piękną żałobę”, „Jak obsługiwałem angielskiego króla”.

Hrabal w swoich książkach (większość to zbiory luźno powiązanych ze sobą opowiadań) zawarł obraz Pragi, w której mieszkał przez większość swego życia, jako miejsca magicznego. Niemal wszystkie historie opowiadane są przez Hrabala z dystansem, przymrużeniem oka, mimo że często dotyczą one smutnych przeżyć – II wojna światowa i zbrodnie popełniane przez niemieckich okupantów oraz w czasach komunistycznej dyktatury w Czechosłowacji. Ten sposób opowiadania wpisuje się w tradycję praskich pábiteli – bywalców knajp opowiadających przy piwie cudowne, częściowo zmyślone historie. Większość ludzi kocha tę literaturę właśnie za atmosferę serdeczności, ciepła, senności i surrealizmu oraz słodkiej ironii, z jaką patrzy autor na świat i własne życie. Dzięki niezwykłemu językowi, w którym odbija się czeszczyzna z praskich piwiarni, autor wywarł także wpływ na język Czechów.

W 1987 r. umarła żona Hrabala. W 1995 r. zły stan zdrowia oraz kłopoty z chodzeniem sprawiły, że pisarz trafił do szpitala. Zginął 3 lutego 1997 r. w niewyjaśnionych dotąd okolicznościach – wypadł z piątego piętra praskiego szpitala. Ponoć zapatrzył się na gołębia, jednak podejrzewa się, że była to śmierć samobójcza.

Hrabal uważany jest za znaczącego twórcę światowej literatury XX wieku. Jego książki zostały przetłumaczone na ponad 25 języków. Według jego opowiadań powstało kilka filmów, z których najbardziej znany to "Pociągi pod specjalnym nadzorem" Jiříego Menzla.

 

Źródło:

https://biografia24.pl/bohumil-hrabal/


 


Punkt cyfrowego wsparcia seniorów Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego WPEK i Zintegrowany Program Rewitalizacji Narodowz program rozwoju czytelnictwa Biblioteka narodowa Mazowiecka Biblioteka Cyfrowa Logo warszawskich bibliotek msib Fundacja ksk

 


ZNAJDZIESZ NAS NA:

Facebook

BĄDŹ NA BIEŻĄCO:

POWRÓT DO GÓRY STRONY

 


POLECANE LINKI

 

KONTAKT

POLITYKA COOKIES

NEWSLETTER

Projekt i wykonanie: AI