facebook link

CHARLES PERRAULT

 Charles Perrault urodził się 12 stycznia 1628 roku. Dorastał jako najmłodsze dziecko w bogatej, adwokackiej rodzinie. Wszechstronne wykształcenie umożliwiło mu zrobienie kariery w służbach rządowych. W 1651 roku otworzył własną kancelarię prawniczą, a w 1653 objął wysokie stanowisko w urzędzie finansów. Był jednym z najważniejszych współtwórców Królewskiej Akademii Nauk. Dzięki funkcji architekta i wyższego urzędnika kultury zaplanował m.in. przebudowę Luwru i Wersalu. Karierę literacką rozpoczął w 1683 roku. Rysą w jego życiorysie była śmierć żony, która osierociła czwórkę dzieci.

Błyskotliwy pisarz bawił towarzystwo satyrami, w których bezlitośnie parodiował mieszkańców Paryża. Perrault poczucie humoru miał wyborne, w końcu żył w Złotym Wieku – okresie, w którym literatura francuska przeżywała niebywały rozkwit. Rozwijał życiową pasję i wzbogacił dorobek kultury m.in. o takie wielkie dzieła jak „Saint Paulin“ i „Eveque de Nole“. Zdaniem Perraulta osiągnięcia kultury mu współczesnej dorównywały osiągnięciom antyku. Po wstąpieniu do Akademii Francuskiej w 1671 r. nadal brał udział w debacie ze zwolennikami klasycznych kanonów literatury.

Kariera Perraulta kończy się na początku lat 90 – tych. Wtedy traci przychylność swych dotychczasowych protektorów, a także zajmowane stanowiska. Dlatego postanawia poświęcić się życiu rodzinnemu i pisarstwu.

Światowym przebojem okazał się wydany w 1697 roku zbiór opowieści „Bajki babci gęsi”, które twórca zaprezentował jako dzieło swego syna Piotra, sobie przypisując jedynie końcowy morał. Odświeżone i wzbogacone o nowe wątki powszechnie znane baśnie – „Czerwony Kapturek”, „Kopciuszek”, „Śpiąca królewna”, „Kot w butach”, „Tomcio Paluch” i „Sinobrody”, „Kryps z czubkiem”, „Ośla skórka”, – na nowo zachwycały dzieci i dorosłych. W zwięzłych utworach Perrault wskazywał na wartości rodzinne i znaczenie kultury chrześcijańskiej w codziennym życiu. Literatura winna była czerpać z tradycji ludowej, wobec czego autor zbudował pomost pomiędzy światem dworu i przepychu a zwykłym ludem. Zarówno szlachetnie urodzeni, jak i prostaczkowie opowiadali sobie te same niezwykłe historyjki. Dzięki temu dwa przeciwstawne światy przenikały się i wzajemnie od siebie czerpały.

Zapewne nie wszyscy wiedzą, że baśnie te pierwotnie pisane były dla salonów francuskich; stąd tak dużo w nich okrucieństwa i erotyzmu. Do dzieci najczęściej trafiały już okrojone i ocenzurowane lub pod postacią cudzych adaptacji.

Wiele z tych baśni zostało też wykorzystanych na potrzeby teatru, baletu, opery oraz kina.

Charles Perrault zmarł 16 maja 1703 roku. 

 

Żródło: http://szuflada.net/niebasniowe-zycie-wielkich-bajkopisarzy-charles-perrault/


 


Punkt cyfrowego wsparcia seniorów Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego WPEK i Zintegrowany Program Rewitalizacji Narodowz program rozwoju czytelnictwa Biblioteka narodowa Mazowiecka Biblioteka Cyfrowa msib Fundacja ksk

 


ZNAJDZIESZ NAS NA:

Facebook

BĄDŹ NA BIEŻĄCO:

POWRÓT DO GÓRY STRONY

 


POLECANE LINKI

 

KONTAKT

POLITYKA COOKIES

NEWSLETTER

Projekt i wykonanie: AI